Konfrontacja światów – debata którą warto zobaczyć
- Dodano:
- Kategorie: Editorial, Kraj, Polityka Krajowa
Z debaty prezydenckiej na najwyższy urząd państwa wynosimy z pewnością jedno przekonanie: każdy z kandydatów zaprezentował swoje priorytety adresując wypowiedzi do własnego elektoratu nie dbając o pozyskanie głosów drugiej strony. To grzech obu kandydatów bo debata, choć jest sceną starcia poglądów, ma służyć przede wszystkim pozyskiwaniu wsparcia i głosów drugiej strony. Obaj kandydaci zdaje się zapomnieli o celu debaty.
Ataki personalne na politycznych adwersarzy to nie nowość w kampaniach wyborczych każdego szczebla. Nie ma też znaczenia czy kampania to wyborcza w Polsce czy Stanach Zjednoczonych. W tym przypadku zwycięzcą debaty w TVP Info jest z pewnością Karol Nawrocki. Nie próbował ośmieszać i lekceważyć politycznego adwersarza skupiając się raczej na meritum zarzutów niż ich personalnej otoczce.
“Pan się na tym nie zna – dodawać pan nie umie – pan nie czyta – skąd ma pan wiedzieć” Trzaskowskiego irytowało zarówno prostotą jak i nieprawdą, chwilami skrajnym brakiem respektu dla politycznego adwersarza. Na takiej właśnie strategii poległa niedawno Kamala Harris w debacie prezydenckiej z Trumpem – tego nie da się nie zauważyć.
Trzaskowski zapewniając o swoim doświadczeniu jako głównym atucie w prezydenkim rejsie odróżniającym go od Nawrockiego powtarzał się w debacie jakby sam chciał uwierzyć, że w polityce jest od Nawrockiego bardziej doświadczonym graczem. Nawrocki może i jest nowicjuszem w świecie wielkiej polityki ale lekceważący uśmieszek Trzaskowskiego przestał być atrakcyjny już po kilku minutach debaty. Także dla wyborców tego ostatniego. Co więcej, Nawrocki, ostatnio w Waszyngtonie i podczas spotkania z Trumpem, był już politykiem z prawdziwego zdarzenia co odnotowaly nawet niezyczliwe mu zachodnie media.
Kandydat Trzaskowski chwilami nokautował się sam. Stało się tak gdy telewizję “Republika” nazwał “pseudo telewizją” a także wtedy gdy zażądał sprawdzenia zarzutów skierowanych pod jego adresem a zawartych w pytaniu Nawrockiego dotyczących mieszkań komunalnych. Zarzut, że TV Republika to pseudo-telewizja pozostawiam bez komentarza.
Obrażanie 10 milionów Polaków którzy te telewizję oglądają, w tym także tych co kilka dni temu głos oddali na Trzaskowskiego, bo ci także ją oglądają, wystarczyłoby by kandydatowi podziękować i wybrać innego.
Ośmieszenie się jednak przed kamerami debaty na własne życzenie, nieuczciwie zarzucając w debacie kłamstwo drugiej stronie, to mniej ważna ale równie symptomatyczna sprawa. Wczorajsi wyborcy Trzaskowskiego muszą zmierzyć się za kilka dni z nie lada wyzwaniem – jak pogodzić się z faktem, że kandydat Trzaskowski jest słaby zarówno merytorycznie jak i medialnie a co najważniejsze nieprzygotowany do sprawowania urzędu prezydenta w interesie wszystkich Polaków.
Szpagat polityczny w poszukiwaniu wsparcia w kampanii od M. Biejat z Lewicy do S. Mentzena z Konfederacji sprawia, że Trzaskowski traci jakąkolwiek wiarygodność w ocenie kogo naprawdę reprezentuje – dzieląc Polaków na lepszych i gorszych to słaba recepta na budowanie silnego urzędu Prezydenta.
Droga którą kandydat na prezydenta K.Nawrocki przeszedł od wystąpienia inauguuracyjnego w Krakowie kilka miesięcy temu do dzisiejszej debaty w TVP Info jest imponująca – mamy do czynienia z mężem stanu który umie się zachować, jest merytoryczny, prezentuje silną osobowac ale jest w jego posturze coś delikatnego, nie narzucającego się. W świecie anglosaskim to tzw. “soft power“.
Efekty przyspieszonego kursu politycznego savoir vivre który przeszedł Karol Nawrocki sugeruje, że jest on jest człowiekiem niezwykle wszechstronnym. Jego elektorat może być po dzisiejsze wieczornej debacie dumny. Kandydat merytoryczny a także taki, który da się lubić. Jak mawiają Anglosasi, Nawrocki jest “likable” [red: da się lubić].
Trzaskowski, wypunktowany został na ringu TVP z kilku powodów. Te najważniejsze to wrogość w stosunku do polskich inwestycji (absurdalne i z gruntu fałszywe usprawiedliwienie dla wrogości wobec inwestycji w CPK), wspieranie pedofila “nagrodą” pieniężną wbrew logice, że to ofiara potrzebuje pomocy (jakże lewacki to sposób myślenia gdy sprawca ma więc praw niż jego ofiara), ale także z powodów fałszywej narracji wobec Ukraińców – kandydat Trzaskowski nie ma w sferze importu ukraińskiej żywności do Unii Europejskiej żadnych osiągnięć bo w procesie negocjacji nie brał żadnego oproc PR-owskiego udziału.
Ma też kandydat Trzaskowski sporo do odparcia w sferze warszawskich komunalnych kamienic i bezdusznego wyrzucania z nich Warszawiaków jak i w sferze zielonego ładu. O kamienicach nie mówią Warszawiacy, o zielonym ładzie warto wspomnieć jak uczynił to K. Nawrocki wylewając kubeł zimnej wody na swojego adwersarza, gdy ten wspomniał o porozumieniu z Francją. Bo prawdą jest, że siódmy punkt tej umowy mówi jasno o aktywnym zaangażowaniu obu stron podpisujących umowę w realizację polityki “zielonego ładu”. Karol Nawrocki słusznie skontrował na ringu kandydata Trzaskowskiego który skłamał z bezczelnością szatniarza z filmu Barei, że jest przeciwny “zielonemu ładowi” i że dla niego “najważniejsza jest konkurencja”. Nie wiem jak wyborcy Trzaskowskiego wybaczają ten tupet swojemu liderowi.
Debata w TVP Info, podobnie jak rezultaty pierwszej tury wyborów pokazują dwie strony polskiej rzeczywistości: te polską i tę unijną. Od miesięcy twierdzę, że największym zagrożeniem suwerenności Polski jest dziś Unia Europejska i chybiony projekt polityczny lewicowych elit politycznych zachodniej Europy i oligarchii europejskich magnatów kapitałowych.
Oligarchie z przyzwoleniem lewicowych polityków jak Trzaskowski traktują Unię Europejską jako polityczne narzędzie w procesie bogacenia się. Tylko twarda walka o polskie interesy w tym projekcie a jeśli trzeba wyjście z tego projektu daje nam szansę na zbudowanie silnego i bogatego państwa.
Dziś, gwarantem polskich interesów na urzędzie prezydenta jest wyłącznie jeden kandydat – jest nim Karol Nawrocki.
Jack Malik
Trump na białym koniu? Napoleon przedwczesny
Zbyt mało wiemy na temat przyszłej polityki Trumpa wobec Polski i jakie miejsce nasz kraj zajmie w realizacji jego planów. Optymizm, że Trump przyjedzie do nas na białym koniu i jak kiedyś Napoleon zatrząsnie polską sceną polityczną jest jeszcze nieuzasadniony.Czytaj więcej ..
Idziemy na ścianę czyli polityczna puenta roku
Rok 2024 był dla Polski rokiem spustoszeń. Mówią o tym statystyki ekonomiczne ale także widoczny w kraju brak stabilności politycznej, nie notowany w kraju od lat. Koalicja 13 Grudnia to gra niebezpieczna i droga na ścianę od której odbijemy się boleśnie. Czytaj więcej ..
Plebejusz na prezydenta
Czy Nawrocki będzie dobrym prezydentem? Nie wiadomo. Ale w drodze do Belwederu jego bokserskie rękawice na pewno się przydadzą. Plebejusz z mądrością uliczną i bokserską wprawą to lepszy kandydat niż ten płaczący nad konstytucją czy zdejmujący krzyże ze ścian urzędów. Czytaj więcej ..
O potrzebie intelektu – gdy politycy mają nas za durniów
Gdy politycy mają nas za durniów nie wystarczy czekać na dzwony w kosciolach, raczej zawijać rękawy do pracy w lokalnych społecznościach w interesie bezpieczeństwa państwa którego gwarantem nie jest dziś ani Sikorski ani przypadkowy urzędnik. Czytaj więcej ..
Politycy i kabareciarze
Ma miejsce kabaret, tym razem politycznych klaunów których występom daleko do mistrzów w stylu Pietrzaka czy Laskowika. Występów o których warto pisać bo są probierzem nadchodzących zmian w relacjach do których kabaret w przeszłości raczej nie zaglądał.Czytaj więcej ..
© 2023 Copyright: Grupa Medialna Gruszka
