Sto lat dla ministra czyli podziękowanie dla Józefa Kasprzyka

Autor: Łukasz Perzyna

Dodano: 2024-04-02
23:37
Kategorie: Komentarz

Nie został nawet “ministrem konstytucyjnym” ale na pewno najmocniejszym punktem ekipy rządzącej Polską w latach 2015-23 i jednoznacznie ocenionej przez wyborców 15 października. W trakcie spotkania już po odejściu ze stanowiska Jan Józef Kasprzyk przyznawał bez ogródek, że w kwestii zrównania praw dawnych działaczy opozycji i bohaterów II wojny światowej oraz późniejszej partyzantki musiał przełamywać opór również macierzystego środowiska politycznego. Postawił jednak na swoim, a kombatanci z KPN, Solidarności i innych formacji, fetujący go na społecznie zorganizowanym a nie partyjnym spotkaniu są mu wdzięczni nie tylko za uzyskane świadczenia ale również poprawę samopoczucia w wolnej Polsce. Tej, o którą walczyli.

Nie była to wcale kolejna nostalgiczna impreza ze wspominkami, jak dobrze się działo, kiedy PiS rządził i utyskiwaniami, co zdarzy się dalej – chociaż i takie wypowiedzi w dyskusji się zdarzały (m.in. weteranki 1968 roku i “Ruchu” Elżbiety Królikowskiej-Avis, znanej z niedawnego zachwalania wszystkiego, co pisowskie na antenie TVP Info). To jednak nieuniknione, skoro w debacie obowiązywała wolność słowa. Dokładnie ta, o którą walczyli przez dziesięciolecia jej uczestnicy.

Wśród obecnych zaś znaleźli się: legendarny przewodniczący Regionu Ziemia Łódzka NSZZ “Solidarność” Andrzej Słowik, a także Andrzej Kołodziej – przywódca strajku w Stoczni Gdyńskiej w Sierpniu 1980 roku, zaś później długoletni towarzysz walki Kornela Morawieckiego w podziemnej Solidarności Walczącej oraz Zofia Romaszewska, organizatorka pomocy dla represjonowanych, w ramach KOR a potem struktur Solidarności.

Jak konspirator Słowik dziękował za wiedzę o nim zgromadzoną

Jeszcze Polska nie zginęła… i my też żyjemy – ujął rzecz sentencjonalnie Andrzej Słowik.

Kasprzykowi odśpiewano chóralnie “Sto lat” ale nie było w tym cienia lizusostwa, zwłaszcza, że szefem Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie jest już od 20 lutego br. – uzasadniały to obchodzone w przeddzień spotkania przez ministra 49. urodziny. Podkreślano, że pomimo względnie młodego jak na tę funkcję wieku błyskawicznie nawiązywał kontakt z sędziwymi podopiecznymi.

– Ten minister był młody, a hołubił tych staruszków – przypominała z rozrzewnieniem Zofia Romaszewska.

Szczególne uznanie zyskał jednak wśród dawnych uczestników opozycji antykomunistycznej, których uprawnienia i świadczenia zrównał z przysługującymi walczącym w armii i konspiracji czasu wojny oraz z Żołnierzami Wyklętymi, którzy już po jej zakończeniu pozostali w lasach. Co najdziwniejsze, przeciwni temu pozostawali kolejni przewodniczący NSZZ “Solidarność” Janusz Śniadek i Piotr Duda, co słusznie im wypomniał jak zwykle bezkompromisowy Andrzej Kołodziej. Nie chodzi nawet o przyznaną comiesięcznie kwotę ok, 1700 zł chociaż dla wielu starszych i schorowanych ma ona zasadnicze znaczenie, gdy umożliwia wykupienie leków na receptę czy opłacenie rachunków. Ale o poczucie docenienia przez wolną Polskę, co powszechnie podkreślano. Kasprzyk tłumaczył, że wolą dawnego szefa urzędu Janusza Krupskiego, który nie wrócił z delegacji do Smoleńska pozostawało zrównanie tych, co walczyli z bronią i bez oręża o tę samą niepodległość. Jednak dopiero jemu udało się to skutecznie przeprowadzić.

Słowik zaś, niegdyś wytrawny konspirator z lat 80, zapewne po raz pierwszy w życiu dziękował komukolwiek za… “zasób wiedzy, jaką zgromadził o nas wszystkich”. Kasprzyk może się więc czuć naprawdę wyróżniony.

Mówcie mi: komendancie

Jan Józef Kasprzyk wychowany w tradycji patriotycznej już w nowej Polsce został komendantem corocznego Marszu Pierwszej Kadrowej, upamiętniającego wyjście w pole legionistów Józefa Piłsudskiego 6 czerwca 1914 r. z krakowskich Oleandrów na wyzwalaną przez nich Kielecczyznę.

– Ileś lat swojego życia poświęcił dla naszego środowiska jako całości – podkreślał jeden z organizatorów spotkania, będącego jak zaznaczył podziękowaniem, prezes Instytutu Nurtu Niepodległościowego im. Andrzeja Ostoi-Owsianego Andrzej Chyłek, w latach 80. działacz Konfederacji Polski Niepodległej.

To, że środowisko stanowi całość zaznaczało się również w dyskusji w znacznej mierze zdominowanej przez tematy aktualne, w której nikt nie kwestionował jednej tylko kwestii: sensu wysiłku, podjętego w latach 80. a niekiedy też wcześniej przez dawnych opozycjonistów.

W trakcie kierowania Urzędem do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk organizował m.in, wycieczki dla podopiecznych na pole bitwy pod Bredą z udziałem ostatnich jej uczestników z szeregów armii gen. Stanisława Maczka, na wzgórze Monte Cassino, gdzie walczyli podwładni gen. Władysława Andersa czy na skały Gibraltaru. W tej ostatniej zgodnie, chociaż nie bez polemik o racje historii uczestniczyli zarówno entuzjaści gen. Władysława Sikorskiego jak piłsudczycy, po dziś dzień nie mogący dawnemu premierowi darować, że nie przyjął do swojej armii na uchodźstwie dawnych sanacyjnych oficerów.

– Za jego rządów urząd osiągnął najwyższy poziom po 1989 roku – podsumował misję Kasprzyka organizator spotkania Andrzej Anusz, działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów przed 1989 rokiem a obecnie redaktor naczelny “Opinii”.

Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą – cytował słowa św. Augustyna dawny działacz warszawskiego MRS”S” Adam Borowski. Żywiołowym sprzeciwem zareagował na głos w dyskusji osoby przedstawiającej się jako b. opozycjonista ze Szczecina, żeby uczestników życia publicznego “sprawdzać do trzeciego pokolenia wstecz”. Przypomniał postać Antoniego Zambrowskiego, który był synem komunisty Romana, członka Biura Politycznego KC PZPR w latach stalinowskich, a zarazem ofiarnym działaczem opozycji. Ta kontrowersja najlepiej pokazuje temperaturę dyskusji na warszawskim “Przystanku Historia” przy Marszałkowskiej.

Głównym bohaterem spotkania pozostawali jednak nie komuniści ani nawet ich dzieci, lecz Jan Józef Kasprzyk. Wskazał on, że środowisko powinno się nadal spotykać i manifestować wspólnotowość.

Łukasz Perzyna

Dziennikarz PNP 24.PL, “Opinii” oraz “Samorządności” i portalu wio.waw.pl. Autor filmu o Aleksandrze Kwaśniewskim (emisja TVP1 w 2006 r.) oraz jedenastu książek o polityce i historii najnowszej, w tym biografii Andrzeja Ostoi-Owsianego. Pracował dla wydawanej poza cenzurą prasy KPN (“Orzeł Biały”) i Regionu Świętokrzyskiego Solidarności (“Skarżyska Oficyna Wydawnicza – SOWA“, “Nurt”, “Ulotka Świętokrzyska”), a w nowej Polsce w “Obserwatorze” i “Wiadomościach TVP” oraz “Gazecie Wyborczej”, “Obserwatorze Codziennym”, “Sztandarze”, “Życiu” i kwartalniku “InGreen”. Absolwent warszawskiego Liceum Batorego i polonistyki UW, studiował również dziennikarstwo.

Wpisy

Jedna Polska, jedno plemię

Łukasz Perzyna 2025-06-25

Mury nie rosną, wbrew gorzkiemu przesłaniu słynnego protest songu Jacka Kaczmarskiego, co najwyżej pospiesznie wznoszone są między nami przepierzenia jak z dykty, na tyle dziurawe, że na szczęście nie przestajemy przez nie widzieć tych, co po drugiej stronie.Czytaj więcej ..

Gorączka spada. Lekarzu, lecz się sam

Łukasz Perzyna 2025-06-20

Po posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego premier Donald Tusk oznajmił, że nie należy podważać wyniku wyborczego. Oznacza to, że sam uznaje, iż prezydentem został Karol Nawrocki.Czytaj więcej ..

Zawsze po złej stronie

Łukasz Perzyna 2025-06-16

Różne ksywy noszą politycy ale w tej tak nieprzyjaznej ujawnia się oczywisty fakt: Giertycha nikt nie lubi. Zwłaszcza we własnym ugrupowaniu. Nie inaczej jest dzisiaj w Platformie Obywatelskiej, której posłem został półtora roku temu ze Świętokrzyskiego.Czytaj więcej ..

Jak pisać o polityce, by nas nie przerosła

Łukasz Perzyna 2025-06-14

Jeśli z dwóch powieści, zaliczanych do gatunku political fiction, słabsze wrażenie wywiera książka celebryty i skandalisty, a lepsze debiut samorządowca dotychczas z pióra się nie utrzymującego – daje to do myślenia. Czytaj więcej ..

Lewandowski, bój się Boga

Łukasz Perzyna 2025-06-13

Jakie czasy tacy bohaterowie. Nikt oczywiście nie odbierze Lewandowskiemu tego, co sobie na boisku wywalczył. Nie ma też chyba sensu go zmuszać, żeby na nie wybiegał, w biało-czerwonych barwach. Mamy go jednak prawo oceniać. I tego powinien się bać jako celebryta, wieloletni bohater wyobraźni zbiorowej. Niby tak wielki, a okazał

180

Archives

Dołącz do Nas!

Sto lat dla ministra czyli podziękowanie dla Józefa Kasprzyka