Gusta, gusła i guślarze

Nie zamierzam Państwu wmawiać, że Donald Tusk i Jarosław Kaczyński realizują wspólnie potajemnie uzgodniony plan, zmierzający do likwidacji TVP i udaremnienia istnienia mediów publicznych w Polsce. Z pewnością tak nie jest. Niewątpliwie natomiast działania obu najpotężniejszych polityków do takiego efektu prowadzą.

Sążniste oświadczenie Prawa i Sprawiedliwości, straszące dzikimi konsekwencjami każdego, kto spróbuje odbić z rąk tej partii doszczętnie przez nią zawłaszczoną i skompromitowaną telewizję państwową – w oczywisty sposób uniemożliwia przyzwoitym ludziom, a zwłaszcza dziennikarzom, przeciwstawienie się wariantowi siłowemu takiej akcji, gdyby zamierzała ją podjąć Koalicja Obywatelska. Nikt niezależnie myślący nie zechce przecież stać się sojusznikiem Jarosława Kaczyńskiego jako polityka, który jak mógł tak przez ostatnich osiem lat dławił media nie tylko publiczne. Pohukiwanie PiS utrudnia też obronę TVP jako dobra ogólnonarodowego – przed planowaną przez Koalicję Obywatelską
likwidacją tej instytucji względnie zamienieniem jej w “drugą TVN”: zapewne z atakami na dobrą pamięć o naszym Papieżu Janie Pawle II na podstawie esbeckich kwitów oraz programami typu “Królowe życia”, gdzie w roli pozytywnych bohaterów występują właścicielki agencji towarzyskich. Zaspokaja ta telewizja, założona przed laty przez Mariusza Waltera, jeszcze w 1983 r. rekomendowanego przez Jerzego Urbana wicepremierowi Czesławowi Kiszczakowi do specjalnego zespołu propagandowego, najniższe gusta i potrzeby. Podczas gdy TVN – w ostatnich latach zaznająca z winy PiS strasznego losu “środka musowego przykazu” niczym w trudnych latach 80 –  przez dekady oferowała widzom ambitny teatr telewizji, wyrafinowaną rozrywkę i satyrę (w tym słynne kabarety od “Starszych Panów” po “Polskie ZOO”) oraz seriale stające się nierzadko, zwłaszcza jeśli o produkcje historyczne chodzi, przedmiotem ogólnonarodowych
debat.