Jak z Października zrobić grudzień
- Dodano:
- Kategorie: Polityka Krajowa
Do tej pory do Gomułki chętnie i słusznie porównywano Jarosława Kaczyńskiego ze względu na abnegację, ograniczone horyzonty myślowe i nerwicowe kompleksy. Teraz być może Donald Tusk poniekąd z winy Kaczyńskiego na ścieżkę Gomułki trafił, bo skoro lider PiS nazwał go z trybuny niemieckim agentem, to premier postanowił przynajmniej z przekory udowodnić że nie kieruje Republiką Weimarską tylko prawdziwym państwem i za poligon wybrał sobie zawłaszczoną przez Prawo i Sprawiedliwość TVP.
Politycy zapętlili się w swoich karykaturalnych już animozjach i jałowej złości. Błaznowanie Kaczyńskiego w obronie swobód demokratycznych, którymi nie przejmował się przez osiem lat sprawowania władzy, nie rozśmieszy, tych, co nie mogą oglądać telewizji, bo najpierw tenże Kaczyński ją zawłaszczył a potem Tusk wyłączył, wespół ze swoim totumfackim Sienkiewiczem. Przypomnijmy: 30 procent Polaków ma dostęp wyłącznie do programów TVP, żadnych innych.
W środę 20 grudnia mieli prawo się obawiać, że zaatakowała nas Rosja bądź Białoruś, więc dlatego telewizja nie nadaje. Nie wiedzieli, co się zdarzyło. Podejrzewali najgorsze.
Poza wszystkim innym Polacy za swoją telewizję płacą: jeśli nie abonament, to haracz operatorom sieci kablowych, a każdy z nas – jako podatnik – zrzucał się na dotację budżetową dla TVP, niemałą w ostatnich latach.
Za te pieniądze mamy prawo na szklanych ekranach oglądać o 19,30 Wiadomości a nie opowieści Marka Czyża o tym, jak kiedyś będzie je obiektywnie robić.
Baron Munchausen powraca. A błoto pozostaje.
Politycy obrzucają się nim coraz chętniej. Dlatego wcale mnie nie wzrusza mnie bajdurzenie posłów PiS o tym, jak się im utrudnia dostęp do telewizji. I tak się w niej przez osiem ostatnich lat przesadnie zadomowili. W dniu, kiedy posłowie awanturowali się, ile wlezie w siedzibie TVP na Woronicza i przed nią – w swojej siedzibie przy Wiejskiej obradował Sejm i nietrudno było znaleźć tam coś do roboty. Chyba, że wymagamy od nich zbyt wiele. Raptem dziewięć i pół tygodnia po 15 października, kiedy zostali wybrani.
Łukasz Perzyna
Jedna Polska, jedno plemię
Mury nie rosną, wbrew gorzkiemu przesłaniu słynnego protest songu Jacka Kaczmarskiego, co najwyżej pospiesznie wznoszone są między nami przepierzenia jak z dykty, na tyle dziurawe, że na szczęście nie przestajemy przez nie widzieć tych, co po drugiej stronie.Czytaj więcej ..
Gorączka spada. Lekarzu, lecz się sam
Po posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego premier Donald Tusk oznajmił, że nie należy podważać wyniku wyborczego. Oznacza to, że sam uznaje, iż prezydentem został Karol Nawrocki.Czytaj więcej ..
Zawsze po złej stronie
Różne ksywy noszą politycy ale w tej tak nieprzyjaznej ujawnia się oczywisty fakt: Giertycha nikt nie lubi. Zwłaszcza we własnym ugrupowaniu. Nie inaczej jest dzisiaj w Platformie Obywatelskiej, której posłem został półtora roku temu ze Świętokrzyskiego.Czytaj więcej ..
Jak pisać o polityce, by nas nie przerosła
Jeśli z dwóch powieści, zaliczanych do gatunku political fiction, słabsze wrażenie wywiera książka celebryty i skandalisty, a lepsze debiut samorządowca dotychczas z pióra się nie utrzymującego – daje to do myślenia. Czytaj więcej ..
Lewandowski, bój się Boga
Jakie czasy tacy bohaterowie. Nikt oczywiście nie odbierze Lewandowskiemu tego, co sobie na boisku wywalczył. Nie ma też chyba sensu go zmuszać, żeby na nie wybiegał, w biało-czerwonych barwach. Mamy go jednak prawo oceniać. I tego powinien się bać jako celebryta, wieloletni bohater wyobraźni zbiorowej. Niby tak wielki, a okazał
© 2023 Copyright: Grupa Medialna Gruszka
