Jedno dobre rozwiązanie

Sejm przyjął ustawę o powołaniu komisji ds. rosyjskich wpływów, tzw. Lex Tusk. To toksyczna ustawa, a nie żadne “lex Tusk”. Zastopowanie jej uratuje demokrację i kontakty międzyludzkie, a nie byłego premiera Waldemara Pawlaka. Nie o partyjne barwy chodzi.

W polityce rzadko przytrafia się sytuacja, kiedy jedno tylko rozwiązanie wydaje się dobre. Po przyjęciu przez Sejm ustawy powołującej komisję, mieszającą uprawnienia wbrew zasadom podziału władz – tylko weto prezydenta Andrzeja Dudy może sytuację naprawić.
 
W sejmowych kuluarach ktoś rzucił, że rządzący nie wiedzą, na co się poważyli. Jeśli wybory przegrają, ale przedtem ustawa wejdzie w życie – kolejna ekipa użyje jej przeciw nim. Wymieni członków komisji. I zakazy pełnienia funkcji publicznych wobec osób uznanych za reprezentujących interesy rosyjskie orzekać będzie przeciwko politykom PiS. To jeden z możliwych złych scenariuszy. Nie jest to bowiem żadne “lex Donald Tusk” (chociaż przewodniczący PO 

skwapliwie wykorzystał jej uchwalanie do pojawienia się w Sejmie, w którym od lat dziewięciu już nie zasiada, a powrót tam sam nazwał “upiorną perspektywą”), lecz ustawa rzeczywiście szkodząca demokracji, bo mieszająca różne, cechujące ją porządki. Urzędnik zyskuje uprawnienia prokuratora i sędziego, odwoływać się można co do trybu decyzji, ale już nie jej merytorycznych podstaw.

W tej sytuacji tuż przed wyborami, tak jak prezydent Andrzej Duda zatopił inny flagowy okręt formacji z której się wywodzi, pamiętne “lex TVN” w trosce o kontakty z 

Donald Tusk w galerii Sejmu po głosowaniu

sojusznikiem amerykańskim, bo z USA pochodzi właściciel stacji, której groziła utrata prawa nadawania programu – podobnie teraz powinien powstrzymać wadliwą prawnie i moralnie dwuznaczną regulację, której wszystkich reperkusji wydają się nie pojmować ci, co ją uchwalili. Kwestionuje ona bowiem wiele zasad w Konstytucji, zawartych w tym prawo do uczciwego sądu, zastępując ten ostatni zbieraniną polityczno-urzędniczą o przemieszanych kompetencjach.

Podpisanie przez Waldemara Pawlaka niekorzystnego dla Polski kontraktu na dostawę gazu do Polski przez Gazprom - 29 października 2010. Źródło: YouTube.

234 głosy to za mało, by niemal w przeddzień radosnej przecież rocznicy 4 Czerwca 1989 r. kwestionować demokratyczny fundament ustroju państwa. Mniej istotne, w czym ustawa zagraża politykom. Ważniejsze, jakie niebezpieczeństwa niesie dla społeczeństwa. Ryba psuje się przecież od głowy, a Polakom od dawna wmawia się, że pozostają skazani na wojnę plemienną. Tymczasem powszechna solidarność wobec grozy pandemii oraz pomoc uchodźcom ukraińskim pokazały, że pozostajemy jednym narodem i to raczej politycy powinni się uczyć od zwyczajnych obywateli.

Prezydent Andrzej Duda zawetował już trochę ustaw. Żadna z takich decyzji nie spotkała się jednak z podobną aprobatą, z jaką Polacy przyjmą z pewnością zatrzymanie złych regulacji, przyjętych teraz przez Sejm. Kojarzą się bowiem one jak najgorzej: z wykluczeniem i sporem, arbitralnością i nierównością. Wiele z tych przywar zdominowało w ostatnich latach polskie życie publiczne. Ale tkanie z nich flagowej ustawy obozu władzy wydaje się rażącym wykroczeniem przeciw zasadom zdrowego rozsądku. Prezydent po to sprawuje swój urząd, by zadbać o ich przywrócenie. Czekamy na decyzję. Wyobrazić sobie jesteśmy w stanie każdą. Ale tylko jedna okaże się roztropna.

Udostepnij na Facebook
Dodaj na Twitter
Jedna Polska, jedno plemię

Mury nie rosną, wbrew gorzkiemu przesłaniu słynnego protest songu Jacka Kaczmarskiego, co najwyżej pospiesznie wznoszone są między nami przepierzenia jak z dykty, na tyle dziurawe, że na szczęście nie przestajemy przez nie widzieć tych, co po drugiej stronie.Czytaj więcej ..

Zawsze po złej stronie

Różne ksywy noszą politycy ale w tej tak nieprzyjaznej ujawnia się oczywisty fakt: Giertycha nikt nie lubi. Zwłaszcza we własnym ugrupowaniu. Nie inaczej jest dzisiaj w Platformie Obywatelskiej, której posłem został półtora roku temu ze Świętokrzyskiego.Czytaj więcej ..

Jak pisać o polityce, by nas nie przerosła

Jeśli z dwóch powieści, zaliczanych do gatunku political fiction, słabsze wrażenie wywiera książka celebryty i skandalisty, a lepsze debiut samorządowca dotychczas z pióra się nie utrzymującego – daje to do myślenia. Czytaj więcej ..

Lewandowski, bój się Boga

Jakie czasy tacy bohaterowie. Nikt oczywiście nie odbierze Lewandowskiemu tego, co sobie na boisku wywalczył. Nie ma też chyba sensu go zmuszać, żeby na nie wybiegał, w biało-czerwonych barwach. Mamy go jednak prawo oceniać. I tego powinien się bać jako celebryta, wieloletni bohater wyobraźni zbiorowej. Niby tak wielki, a okazał

© 2023 Copyright: Grupa Medialna Gruszka

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
0 Comments
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments