Pokonać Persów – iluzja dominacji

To dlatego Stany Zjednoczone, pomimo astronomicznego długu 33 trylionów dolarów, mogą pożyczać pieniądze na relatywnie niskiej stopie oprocentowania. To także z tego powodu amerykański dolar pozostaje walutą rezerwową świata a amerykańscy konsumenci mogą kupować importowane towary po relatywnie niskiej cenie. Wyprowadzenie kapitału z amerykańskiego rynku przez kraje Zatoki Perskiej to nie tylko strata kapitału. To uruchomienie kaskadowego procesu. To przede wszystkim wzrost stopy procentowej amerykańskiego długu ze względu na mniejszy popyt na amerykańskie obligacje skarbowe, to obniżenie wartości dolara, to także niezdolność rządu amerykańskiego do kontrolowania inflacji w Stanach Zjednoczonych. 

Kraje Zatoki Perskiej przemówiły do prezydenta Stanów Zjednoczonych wspomnianym listem inwestora z poważnym ostrzezeniem. To kraje szczególnie dziś dotknięte amerykańsko-izraelską próbą podboju Persów, cywilizacji o ponad dwu-i-pol tysiecznej historii. Co najważniejsze, to kraje które mają dziś nieamerykańską alternatywę – Chiny dostarczają tę alternatywę od kilku lat. Mowa tu o alternatywnym do SWIFT systemie międzybankowych transakcji, mowa o kontraktach ropy naftowej denominowane w yuanie czy o relacjach w sferze inwestycji w infrastrukturę, które nie wymagają baz wojskowych i przyzwolenia na stacjonowanie w nich F-16. 

Możliwość przeniesienia inwestycji i kapitału krajów Zatoki Perskiej w inną orbitę nie jest tylko teoretyczna. Ten proces już się zaczyna i dramatycznie przyśpiesza. Uderzenie w centra komputerowe firm Microsoft czy Amazon ktorych zyski pompowane sa w amerykanskie aktywa i ekonomie to najgorszy z mozliwych scenariuszy dla Stanow Zjednoczonych.

Pracuję jako programista w zespole obliczającym codziennie ryzyko kredytowe kontrahentów dla jednego z kanadyjskich banków. Jednym z parametrów tego ryzyka jest ocena zdolności kredytowych kontrahenta. To tzw. “credit risk” czyli mówiac prostym językiem ryzyko, że podmiot który pożyczył pieniądze może przestać spłacać odsetki a w najgorszym scenariuszu całkowicie zaprzestać spłacania długu. 

Od sierpnia 2025 r. agencja Fitch Ratings potwierdziła długoterminowy “rating kredytowy” (IDR) Stanów Zjednoczonych Ameryki na poziomie „AA+” ze stabilną perspektywą. To wysoka ocena zdolności Ameryki do płacenia swoich długów. Podobnie ocenia te zdolności inna agencja – S&P [red: Standard & Poor’s Ratings Services]. Jeśli jednak w wyniku wojny Izraela i USA z Iranem dojdzie do obniżenia oceny zdolności kredytowej USA w konsekwencji wycofania sie inwestorów Bliskiego Wschodu, uruchomi to katastrofalny dla Stanów Zjednoczony wzrost kosztów pożyczania pieniędzy. 

O kosztach pożyczania pieniędzy i wartości pieniądza w czasie mówiliśmy w artykule o pożyczce SAFE – Zakute łby i pożyteczni idioci. Przy obecnym deficycie USA wzrost kosztów pożyczania pieniędzy uruchomi efekt domina i doprowadzić może do niewypłacalności kraju i zapaści globalnego systemu finansowego.

Inną, nie mniej ważną konsekwencją wojny z Iranem będzie wypchnięcie Amerykanów z obszaru Zatoki Perskiej i utrata wpływów w regionie. Amerykańska obecność nie jest gwarantem bezpieczeństwa kraju udzielającego gościny, a magnesem przyciągającym ataki, dziś ze strony Iranu a jutro być może ze strony Turcji. Z punktu widzenia interesów ekonomicznych Stanów Zjednoczonych redukcja obecności tego kraju w Zatoce Perskiej to ograniczenie dostępu do ogromnego tam kapitału. To wizja katastrofalna dla Ameryki. Ekonomiści mówią już dziś, że największą ofiarą wojny z Iranem są metropolie w Dubaju i Abu Dhabi, dotychczas oazy spokoju i stabilności. To o zachwianiu tej stabilności mówi wcześniej wspomniany list inwestora z Emiratów do Donalda Trumpa. 

               Podsumowanie

Tuż przed atakiem Izraela na Iran rozmawiałem z moim irańskim partnerem z którym przyjaźnie się od lat. Fatemeh pochodzi z Teheranu, jest doskonale wykształconym Persem, informatykiem, ma doktorat z fizyki kwantowej a nasze rozmowy o polityce trwają już przez lata. Przewidział wszystko co wydarzyło się w jego kraju w ostatnich dniach. W rozmowie zwrócił mi uwagę, że perska część społeczeństwa Iranu, a stanowi ona 60% calej populacji, jest głęboko antyamerykańska. 

– Liczenie Amerykanów na wsparcie ze strony Persów w wojnie z reżimem Ayatollachów jest całkowicie nierealne 

– twierdzi Fatemeh, który przepowiedział zamknięcie cieśniny Hormuz i zapewnił mnie, że zaplecze wojskowe Iranu jest w kraju tak rozproszone, że bombardowanie obiektów wojskowych nie wyeliminuje zdolności Iranu do obrony i kontrataków. 

Fatemeh zapewnił mnie jeszcze o czymś innym co skłoniło do refleksji. Choć nie był nigdy sympatykiem reżimu, był zawsze dumnym ze swojej historii Persem. Przyszło mi do głowy, że starcie Izraela z Iranem, w którym służebną rolę według Sekretarza Stanu Marco Rubio odgrywają Stany Zjednoczone, to w istocie starcie Dawida z Goliatem a wynik wojny może być tylko jeden.