Drugie wrocławskie 80 milionów

Pierwsze 80 milionów złotych – uratowane przez działaczy z konta Solidarności zanim komuniści wprowadzili stanu wojenny, pozostaje przedmiotem dumy i chwały, chociaż głównego bohatera tej brawurowej akcji Józefa Piniora szpetnie potraktował niezawisły nominalnie sąd wolnej Polski, skazując go na podstawie wątłych dowodów za korupcję. Kolejne 80 milionów – jakie w obligacjach, nie w gotówce premier Mateusz Morawiecki postanowił przeznaczyć na uniwersyteckie centrum fizyki imienia Kornela Morawieckiego staje się przedmiotem wzmożonych kontrowersji.

Nie trzeba być kibicem polityki, żeby wiedzieć, że otoczony legendą lider podziemnej Solidarności Walczącej z lat 80. był ojcem obecnie urzędującego premiera, ale też – trawestując znaną rosyjską anegdotę o Piotrze Czajkowskim – zaznaczyć trzeba, że “my go cenimy nie za to”.

Zaś Kornela Morawieckiego cenić wypada, bo stał się symbolem oporu: ukrywał się przez prawie sześć lat, dłużej nawet niż legendarny lider podziemnej TKK Zbigniew Bujak, zbudował od podstaw niezależną organizację, masowo drukującą bibułę, organizującą demonstracje uliczne i inne formy sprzeciwu społecznego. Każda władza ma nie tylko prawo ale obowiązek, żeby honorować narodowych bohaterów, niezależnie od stopnia ich spokrewnienia z rządzącymi. Zwłaszcza, że Kornel Morawiecki nie doczekał się należnego uznania za życia.

Pierwsze 80 milionów złotych – uratowane przez działaczy z konta Solidarności zanim komuniści wprowadzili stanu wojenny, pozostaje przedmiotem dumy i chwały, chociaż głównego bohatera tej brawurowej akcji Józefa Piniora szpetnie potraktował niezawisły nominalnie sąd wolnej Polski, skazując go na podstawie wątłych dowodów za korupcję. Kolejne 80 milionów – jakie w obligacjach, nie w gotówce premier Mateusz Morawiecki postanowił przeznaczyć na uniwersyteckie centrum fizyki imienia Kornela Morawieckiego staje się przedmiotem wzmożonych kontrowersji.

Nie trzeba być kibicem polityki, żeby wiedzieć, że otoczony legendą lider podziemnej Solidarności Walczącej z lat 80. był ojcem obecnie urzędującego premiera, ale też – trawestując znaną rosyjską anegdotę o Piotrze Czajkowskim – zaznaczyć trzeba, że “my go cenimy nie za to”.

Zaś Kornela Morawieckiego cenić wypada, bo stał się symbolem oporu: ukrywał się przez prawie sześć lat, dłużej nawet niż legendarny lider podziemnej TKK Zbigniew Bujak, zbudował od podstaw niezależną organizację, masowo drukującą bibułę, organizującą demonstracje uliczne i inne formy sprzeciwu społecznego. Każda władza ma nie tylko prawo ale obowiązek, żeby honorować narodowych bohaterów, niezależnie od stopnia ich spokrewnienia z rządzącymi. Zwłaszcza, że Kornel Morawiecki nie doczekał się należnego uznania za życia.

Pierwsze 80 milionów złotych – uratowane przez działaczy z konta Solidarności zanim komuniści wprowadzili stanu wojenny, pozostaje przedmiotem dumy i chwały, chociaż głównego bohatera tej brawurowej akcji Józefa Piniora szpetnie potraktował niezawisły nominalnie sąd wolnej Polski, skazując go na podstawie wątłych dowodów za korupcję. Kolejne 80 milionów – jakie w obligacjach, nie w gotówce premier Mateusz Morawiecki postanowił przeznaczyć na uniwersyteckie centrum fizyki imienia Kornela Morawieckiego staje się przedmiotem wzmożonych kontrowersji.

Nie trzeba być kibicem polityki, żeby wiedzieć, że otoczony legendą lider podziemnej Solidarności Walczącej z lat 80. był ojcem obecnie urzędującego premiera, ale też – trawestując znaną rosyjską anegdotę o Piotrze Czajkowskim – zaznaczyć trzeba, że “my go cenimy nie za to”.

Zaś Kornela Morawieckiego cenić wypada, bo stał się symbolem oporu: ukrywał się przez prawie sześć lat, dłużej nawet niż legendarny lider podziemnej TKK Zbigniew Bujak, zbudował od podstaw niezależną organizację, masowo drukującą bibułę, organizującą demonstracje uliczne i inne formy sprzeciwu społecznego. Każda władza ma nie tylko prawo ale obowiązek, żeby honorować narodowych bohaterów, niezależnie od stopnia ich spokrewnienia z rządzącymi. Zwłaszcza, że Kornel Morawiecki nie doczekał się należnego uznania za życia.

Pierwsze 80 milionów złotych – uratowane przez działaczy z konta Solidarności zanim komuniści wprowadzili stanu wojenny, pozostaje przedmiotem dumy i chwały, chociaż głównego bohatera tej brawurowej akcji Józefa Piniora szpetnie potraktował niezawisły nominalnie sąd wolnej Polski, skazując go na podstawie wątłych dowodów za korupcję. Kolejne 80 milionów – jakie w obligacjach, nie w gotówce premier Mateusz Morawiecki postanowił przeznaczyć na uniwersyteckie centrum fizyki imienia Kornela Morawieckiego staje się przedmiotem wzmożonych kontrowersji.

Nie trzeba być kibicem polityki, żeby wiedzieć, że otoczony legendą lider podziemnej Solidarności Walczącej z lat 80. był ojcem obecnie urzędującego premiera, ale też – trawestując znaną rosyjską anegdotę o Piotrze Czajkowskim – zaznaczyć trzeba, że “my go cenimy nie za to”.

Zaś Kornela Morawieckiego cenić wypada, bo stał się symbolem oporu: ukrywał się przez prawie sześć lat, dłużej nawet niż legendarny lider podziemnej TKK Zbigniew Bujak, zbudował od podstaw niezależną organizację, masowo drukującą bibułę, organizującą demonstracje uliczne i inne formy sprzeciwu społecznego. Każda władza ma nie tylko prawo ale obowiązek, żeby honorować narodowych bohaterów, niezależnie od stopnia ich spokrewnienia z rządzącymi. Zwłaszcza, że Kornel Morawiecki nie doczekał się należnego uznania za życia.

Pojawia się argument, że nie był wybitnym fizykiem. Ani noblistą. Bo też karierę naukową poświęcił dla działalności opozycyjnej. Z podobną logiką zarzucić można Bogdanowi Borusewiczowi, że nie stał się – jako absolwent historii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim – autorem cenionych monografii i syntez, tylko wolał przez lata całe ukrywać się przed bezpieką i konspirować na rzecz demontażu ustroju. Albo Mirosławowi Chojeckiemu, że jako chemik zatrudniony w Instytucie Badań Jądrowych zamiast zostać nowym Dmitrijem Mendelejewem lub Robertem Oppenheimerem drukował podziemne publikacje, zakładając w tym celu Niezależną Oficynę Wydawniczą. Nazwisko twórcy amerykańskiej bomby atomowej ale też autora niejednego wynalazku bardziej dobroczynnego dla ludzkości pojawia się tu nie przypadkiem, bo wśród młodych specjalistów nauk ścisłych w czasach gierkowskich – o czym z kolei wiem od własnego ojca, wtedy bezpartyjnego zastępcy dyrektora do spraw naukowych największego w kraju Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk – modna pozostawała rymowanka, oddająca ówczesne dylematy: “złamiesz sobie karierę, nie zostaniesz Oppenheimerem”. Ten ostatni zresztą też, pomimo zasług, miał własne kłopoty z bezpieką, tyle że amerykańską: w ponurym czasie maccartyzmu wszystkie jego listy otwierało FBI.