Plan Sawickiego

Po drugie – wielu konstytucjonalistów nie jest w ogóle przekonanych, że w fazie “pierwszego kroku” da się na zasadzie konstruktywnego wotum zamiast Morawieckiego powołać Donalda Tuska na premiera.

Przewodniczący klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej Borys Budka od razu zastrzegł, że te obawy prawników podziela. I dał do zrozumienia, że tą drogą nie pójdzie. Zdystansował się nawet od planu Sawickiego prezes jego partii Władysław Kosiniak-Kamysz.

Po co więc Sawicki powiedział… to, co powiedział? Uzasadnienie wydaje się nie tak trudne.

Gdy świeżo po przyjęciu od prezydenta Dudy godności marszałka seniora, zgłasza daleko idący pomysł, mający przyspieszyć przejęcie władzy przez obecną opozycję, ten zaś zostaje odrzucony – rozwiązuje sobie ręce na przyszłość. Trudno będzie mu po tym zarzucić zakulisowe dogadywanie się z PiS. A wiemy, że kiedyś nie odrzucał takiej możliwości podobnie jak powracający teraz do parlamentu po ośmioletniej przerwie były premier Waldemar Pawlak. Z tego też powodu został wskazany przez prezydenta.

Teraz po pierwsze potwierdza, że znajduje się w samym centrum toczącej się gry, po drugie, że zamierza być w niej aktorem a nie statystą a już na pewno nie figurantem odwdzięczającym się prezydentowi za prestiżową tylko funkcję.

Tyle, że gdy cel osiągnie – będzie mógł robić swoje. Widać, że rząd nie powstanie w pierwszym kroku, bo Morawieckiemu zabraknie większości. Jeśli nie uda się to również w drugim, kiedy wpływ Sejmu na decyzję pozostaje największy a premierem ma zostać Tusk – w trzecim może zdarzyć się wiele, chociaż być może nie wszystko, bo alternatywą stanie się rozwiązanie parlamentu przed terminem. I wtedy da się powrócić do koncepcji koalicji ostatniej szansy PiS z PSL, na pewno pod patronatem prezydenta – byle tylko teraz skutecznie dało się od niej odwrócić uwagę i zagadać ją formułowaniem radykalnych wariantów, które i tak nie przejdą. Wiele wskazuje na to, że marszałek senior wie, co robi. Nie jest to wcale pokerowa zagrywka. Zasadne okazuje się raczej porównanie do szachów. Wytrawny gracz, a takim pozostaje Sawicki, przewiduje wiele ruchów naprzód, dalej, niż sięga możliwość konkurentów. Jeśli oczywiście trafnie odczytujemy jego intencje. Wykluczyć za to można wariant, że zawsze tak roztropny, tym razem nie bardzo wiedział, co mówi.

Powiedział swoje, żeby mieć na przyszłość rozwiązane ręce. Jeśli rząd Tuska nie powstanie, będzie to porażka liderów Trzeciej Drogi. A wówczas karty rozdawać zacznie drugi szereg, gdzie Sawicki nie tylko się lokuje, ale też ma najwięcej zwolenników. Nikt w PSL nie pójdzie przecież na przyspieszone wybory w parę miesięcy po największym sukcesie Stronnictwa od trzydziestu lat, kiedy to 15 proc zdobytych głosów dało mu ponad 130 mandatów w Sejmie. To wtedy Sawicki po raz pierwszy został posłem. Zaś Pawlak – stanął na półtora roku na czele rządu (w 1992 r. był już premierem, któremu gabinetu nie dało się stworzyć). I to właśnie Pawlak stał się autorem słynnego powiedzenia, a ściślej odpowiedzi na pytanie, kto będzie rządzić Polską: – Koalicjant PSL.

Znajdujemy więc wyjaśnienie, dlaczego tak roztropny zawsze Marek Sawicki propaguje pokazowo radykalny wariant, którego w dodatku nie podchwytują koalicjanci. To tylko zasłona dymna. Po to, żeby robić swoje. A to akurat poseł Sawicki potrafi. Nie musi to być koniecznie koalicja z PiS, ale z pewnością rozwiązanie, które nie zmarnuje efektów najlepszego od 30 lat wyniku wyborczego ludowców. A więc wyłącznie współrządzenie. Z kim? Odpowiedź pozostaje prosta, a udzielił jej przed ponad ćwierćwieczem Waldemar Pawlak: z koalicjantem PSL przecież…