Lumpen-lewica czyli powrót do źródeł

Autor: Łukasz Perzyna

Dodano: 2024-03-19
20:36
Kategorie: Komentarz

“Wy..j” napisała szefowa posłanek i posłów Nowej Lewicy Anna Maria Żukowska do marszałka Sejmu Szymona Hołowni. Hejterka i polityk stanowiący cel tej publicznej obrazy pozostają w jednej koalicji rządzącej. I z racji funkcji pracują razem w Prezydium Sejmu, a to grono tylko kilkuosobowe.

Żukowska mogła to Hołowni powiedzieć na najbliższym posiedzeniu w jego gabinecie. W jej publicznym ataku jest jednak ostentacja. Wygadany jak mało kto Hołownia, niedawny celebryta z programów komercyjnej telewizji, adwokatów nie potrzebuje. To faktycznie lewica okazuje się pokrzywdzona, bo wysiłek jej mądrzejszych od obecnej przewodniczącej klubu liderów zmarnowano.

Żukowska bluzga w ramach walki o prawa kobiet, ale to podwójna nieprawda. Po pierwsze: znane powiedzenie nie kłamie, kobiety łagodzą obyczaje.

Po drugie: użycie pluralu okazuje się nieuzasadnione. Ze wszystkich praw kobiet Nowa Lewica, której przewodniczącą klubu jest Żukowska, dostrzega tylko jedno: do aborcji na życzenie.

Z pewnością nie przejmuje się prawem pań do przyzwoitego traktowania bez przemocy również słownej – skoro nie zerwała politycznego ani osobistego związku z przewodniczącym Włodzimierzem Czarzastym po tym, jak zwymyślał on przez telefon ówczesną wicemarszałek Senatu Gabrielę Morawską-Stanecką, bo mu nie odpowiadało, że lepiej od niego wypada w wystąpieniach medialnych.

Odpowiedź na pytanie, jaka jest różnica między lewicą polską a zachodnioeuropejską okazuje się prosta: taka jak między b. prezydentem Francji Francoisem Hollandem i Segolene Royale a wicemarszałkiem Czarzastym i przewodniczącą Żukowską.

Charakter relacji dwojga ostatnich córka dyktatora Monika Jaruzelska, której Żukowska nie pozwoliła wpisać na listę warszawską, bo bała się, że ze względu na popularność nazwiska zabierze jej mandat – oddała jasnym stwierdzeniem, że jest to problem małżonki przewodniczącego Czarzastego. Nie jest nią oczywiście Żukowska. Za to czołowy polityk lewicy, kiedyś kandydujący do najwyższego urzędu w państwie na pytanie o brak konsekwencji za wpis Żukowskiej odpowiada teraz krótko: – Miłość jest ślepa.

Szkoda tylko, że nie przekłada się na miłość bliźniego. Tylko amor, bez caritas.

Wydawało się po aferze Lwa Rywina, której bohaterami poza tytułową jej postacią byli też Robert Kwiatkowski i Włodzimierz Czarzasty – że nic gorszego, jeśli o wizerunek chodzi, postkomunistów już spotkać nie może. Nieprawda. Rywin gdy bluzgał nie wiedział, że Adam Michnik skrycie nagrywa ich rozmowę. Poza tym wulgaryzmy producenta filmowego to coś innego niż przekleństwa kobiety. Na stanowisku zresztą. I od początku skierowane do przekazu publicznego.

Porozmawiajmy o historii

W czasach, gdy – jak śpiewał bard prawicy Leszek Czajkowski – “a po lasach i po rowach Armia kryła się Ludowa” – ściślej zaś, kiedy Niemcy już uciekli, a Rosjanie jeszcze nie wkroczyli, do mojego dziadka i babci przyszli osobnicy z bronią i zabrali wszystko, co mogli unieść, jak objaśnili – dla towarzyszy w lesie. Dziadkowie byli wiejskimi nauczycielami, ale ich dobytek wzbudził podziw nieproszonych gości: – Czego oni tu cholery nie mają.

Napastnicy między sobą porozumiewali się mieszaniną slangu z marksistowsko-leninowskich broszur i wulgaryzmów w stylu obecnych przekazów Anny Marii Żukowskiej w mediach społecznościowych.

Ze społecznych nizin i lumpenproletariatu rekrutowali się w swojej masie funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej. A nawet klawisze więzienni. Piotr Woźniak utrwalił w swoich przejmujących wspomnieniach “zaplutego karła reakcji” jak strażnik w mamrze na Podkarpaciu miał ksywę “cep i kółko”, ponieważ nie znając nie tylko liter ale nawet cyfr, w ten właśnie sposób zapamiętywał dziesiąty numer celi.

Aż do końca lat 80. opowiadaliśmy sobie, my Polacy, czasem również na imieninach u partyjnego wujka, dowcipy o milicjantach. O tym choćby, dlaczego chadzają trójkami: bo jeden umie pisać, drugi czytać a ten trzeci to obstawa intelektualistów.

Aż począwszy od Okrągłego Stołu towarzysze postanowili “sprawdzić się w biznesie”, jak po latach o koledze wyraził się minister skarbu Wiesław Kaczmarek i ogładę zaczęli prezentować na wyścigi z nagle obudzonym zamiłowaniem do demokracji.

Kto pochodzi od małpy i czy zawsze człowiek brzmi dumnie, jak twierdził Maksym Gorki

Teraz Żukowska psuje ten biznes. Przecież nawet nie zostanie zapamiętana jako radykalna ale jednak obrończyni kobiet. Wyłącznie jako baba, która bluzga. W dodatku – o czym otwarcie mówią jej koleżanki z koalicji 15 października – niekoniecznie na trzeźwo. A kobiety, co pije i przeklina, wciąż się w Polsce nie poważa. Również dlatego, że to nie komuniści wygrali 4 czerwca 1989 r. ani też – chociaż o dziwo całkiem zgodne w tej materii Prawo i Sprawiedliwość oraz Nowa Lewica sądzą inaczej – 15 października ub. r.

Aleksander Kwaśniewski, który odkąd przegrał pamiętnego 4 czerwca 1989 r. walkę o mandat w rodzinnym Koszalińskiem ze skromną nauczycielką muzyki Gabrielą Cwojdzińską, skazaną wcześniej za przewożenie sztandaru Solidarności – wygrywał już wszystkie wybory, posługując się hasłem: Wybierzmy przyszłość. I kolor czerwony zastąpił różnymi odcieniami niebieskiego. Do czego przyczynił się zarówno wybitny francuski czarodziej od wizerunku politycznego Jacques Seguela – jak nieprawości demoralizujących się na wyścigi u władzy “solidaruchów”, w tym symbolicznie ale i całkiem realnie pokonanego przez tegoż Kwaśniewskiego w wyborach prezydenckich wieloletniego przewodniczącego Związku i pokojowego noblisty Lecha Wałęsy. Ten ostatni przegrał również dlatego, że chciał rywalowi w trakcie debaty telewizyjnej podać nogę zamiast ręki. A Kwaśniewski, chociaż postkomunista, zachował się poprawnie.

Żukowska wybrała wstydliwą przeszłość swojej formacji. I tak już pewnie zostanie. Nie mój cyrk, nie moje małpy. Małpie wrzaski rozlegały się w piątek 8 marca kiedy Hołownia w trakcie briefingu uzasadniał swoje umiarkowane stanowisko wobec aborcji. Przeszkadzając marszałkowi i dziennikarzom, wydawały je osoby, zaproszone do Sejmu przez klub, na którego czele stoi Żukowska.

Zaś jeśli chodzi o słowo przez nią użyte… Póki je jeszcze wykropkowujemy, widać nie jest tak całkiem najgorzej. Czyż nie tak? Nie dajmy się zwariować, póki na co dzień nie porozumiewamy się językiem przewodniczącej Żukowskiej, da się jeszcze wytrzymać.

Zdjęcie główne: Richie Valens (Unsplash)

Łukasz Perzyna

Dziennikarz PNP 24.PL, “Opinii” oraz “Samorządności” i portalu wio.waw.pl. Autor filmu o Aleksandrze Kwaśniewskim (emisja TVP1 w 2006 r.) oraz jedenastu książek o polityce i historii najnowszej, w tym biografii Andrzeja Ostoi-Owsianego. Pracował dla wydawanej poza cenzurą prasy KPN (“Orzeł Biały”) i Regionu Świętokrzyskiego Solidarności (“Skarżyska Oficyna Wydawnicza – SOWA“, “Nurt”, “Ulotka Świętokrzyska”), a w nowej Polsce w “Obserwatorze” i “Wiadomościach TVP” oraz “Gazecie Wyborczej”, “Obserwatorze Codziennym”, “Sztandarze”, “Życiu” i kwartalniku “InGreen”. Absolwent warszawskiego Liceum Batorego i polonistyki UW, studiował również dziennikarstwo.

Wpisy

Jedna Polska, jedno plemię

Łukasz Perzyna 2025-06-25

Mury nie rosną, wbrew gorzkiemu przesłaniu słynnego protest songu Jacka Kaczmarskiego, co najwyżej pospiesznie wznoszone są między nami przepierzenia jak z dykty, na tyle dziurawe, że na szczęście nie przestajemy przez nie widzieć tych, co po drugiej stronie.Czytaj więcej ..

Gorączka spada. Lekarzu, lecz się sam

Łukasz Perzyna 2025-06-20

Po posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego premier Donald Tusk oznajmił, że nie należy podważać wyniku wyborczego. Oznacza to, że sam uznaje, iż prezydentem został Karol Nawrocki.Czytaj więcej ..

Zawsze po złej stronie

Łukasz Perzyna 2025-06-16

Różne ksywy noszą politycy ale w tej tak nieprzyjaznej ujawnia się oczywisty fakt: Giertycha nikt nie lubi. Zwłaszcza we własnym ugrupowaniu. Nie inaczej jest dzisiaj w Platformie Obywatelskiej, której posłem został półtora roku temu ze Świętokrzyskiego.Czytaj więcej ..

Jak pisać o polityce, by nas nie przerosła

Łukasz Perzyna 2025-06-14

Jeśli z dwóch powieści, zaliczanych do gatunku political fiction, słabsze wrażenie wywiera książka celebryty i skandalisty, a lepsze debiut samorządowca dotychczas z pióra się nie utrzymującego – daje to do myślenia. Czytaj więcej ..

Lewandowski, bój się Boga

Łukasz Perzyna 2025-06-13

Jakie czasy tacy bohaterowie. Nikt oczywiście nie odbierze Lewandowskiemu tego, co sobie na boisku wywalczył. Nie ma też chyba sensu go zmuszać, żeby na nie wybiegał, w biało-czerwonych barwach. Mamy go jednak prawo oceniać. I tego powinien się bać jako celebryta, wieloletni bohater wyobraźni zbiorowej. Niby tak wielki, a okazał

137

Archives

Dołącz do Nas!

Lumpen-lewica czyli powrót do źródeł