Co powiedziano prezydentowi

Autor: Łukasz Perzyna

Dodano: 2023-08-08
20:00
Kategorie: Polityka

Odwołanie zaplanowanej wizyty prezydenta Andrzeja Dudy w Korei Południowej nie było spowodowane tajfunem, pustoszącym tamten region świata, lecz sytuacją na granicy polsko-białoruskiej. Wiadomość niepokoi i daje do myślenia ale zawiera też w sobie ton optymizmu: wreszcie decydenci zaczęli elastycznie reagować na zmieniającą się rzeczywistość, czego po tym, jak śmigłowce ze Wschodu pojawiły się nad polską Białowieżą długo nie dało się odczuć.

Ze swoim koreańskim odpowiednikiem Duda widział się przed miesiącem w Warszawie. Nic się nie stanie z tego powodu, że polski prezydent czas od 9 do 11 sierpnia spędzi w kraju a nie w podróży zagranicznej. Informację o przyczynach jej odwołania podała pierwsza koreańska agencja Yonhap co wiele mówi zarazem o kondycji polskich mediów.

Nie wiemy jeszcze, czego dowiedział się prezydent o zamierzeniach sztabowców Aleksandra Łukaszenki. Decyzja pozostania w kraju okazuje się jednak roztropna. Stanowi bowiem tak dla Białorusi jak Rosji sygnał, że trudniej nas będzie zaskoczyć.

Odwykliśmy od realnych niebezpieczeństw związanych z polityką zagraniczną. Wraz z całym wolnym światem wstrzymywaliśmy oddech, kiedy Borys Jelcyn bronił Białego Domu przed puczystami (sierpień 1991 r.) i kiedy ten sam rosyjski prezydent kazał ostrzelać demokratycznie wybrany parlament (październik 1993 r.). Wtedy jednak obawialiśmy się raczej masowego napływu uchodźców lub utraty kontroli nad kodami od głowic atomowych a nie naruszenia granic.

Pamiętam dyskusję na porannym kolegium redakcyjnym dziennika “Obserwator Codzienny” w 1992 r. kiedy wybuchły starcia na mołdawskim Naddniestrzu. Dział zagraniczny zgłosił to na jedynkę, ktoś mało obyty się zaśmiał, ale jeszcze inny go skarcił: to bardzo blisko od nas. Rzut oka na mapę wystarczy.

Półtora roku temu gdy ruskie tanki ruszyły na Ukrainę sytuacja zmieniła się skokowo. A zapowiedzią pełnoskalowej inwazji na przyjazny nam kraj stał się szturm fałszywych imigrantów na granicę polsko-białoruską.

Gdzie leży Białowieża, wie każde polskie dziecko. Za to od niedługiego czasu kojarzy nam się ona nie tylko z żubrami lecz z białoruskimi śmigłowcami. Kołowały i robiły szum, filmowali je miejscowi i turyści. Aż nie niepokojone wcale przez strażników polskich granic odleciały tak jak się pojawiły.

Skoro o dzieciach mowa, to pamiętamy ze szkoły wierszyk: “by Wisła lśniła w słońcu. Żeby szumiały wierzby. I by nie zawisł już nigdy nad ziemią ptak drapieżny”.

Hurgot śmigłowców Łukaszenki dał się odczuć w odległości trzech, czterech kilometrów – usłyszeli go wszyscy, z wyjątkiem obrońców polskiego nieba. Chociaż bez wątpienia zagłuszył nawet w mocno wietrzną pogodę szum białowieskich sosen, bo wierzby tam nie rosną jak na Mazowszu.

Uderzający brak reakcji władz i dalekie od przekonujących tłumaczenia, że obcych śmigłowców nie strącono ani nawet nie ostrzelano, bo o to, by Polska się tak zachowała chodziło prowokującym nas Putinowi i Łukaszence – zawierają w sobie oczywisty element banialuki.

Oto nie wolno Polski bronić, żeby nie prowokować agresora. Równocześnie szykuje się huczną i kosztowną defiladę na 15 sierpnia. W nieubłagany sposób przypomina to błędy popełnione przez sanację przed wrześniem 1939 r.

Podobne niebezpieczeństwo niesie za sobą lekkomyślne podrwiwanie przez lidera najsilniejszej opozycyjnej partii Platformy Obywatelskiej Donalda Tuska z zagrożenia, związanego z wielotysięczną obecnością tuż za wschodnią granicą najemników – wagnerowców. Wiadomo, że zawodowi mordercy w podobnych okolicznościach nie stanowią dla odpowiedzialnego polityka tematu do żartów. Raczej do refleksji o sposobach przeciwdziałania.

Nie wiemy, co powiedzieli Andrzejowi Dudzie urzędnicy z Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Nie ma jednak wątpliwości, że w sprawie odwołanej koreańskiej podróży prezydent podjął słuszną decyzję. Dobrą jeśli nie bezpośrednio dla bezpieczeństwa to przynajmniej dla samopoczucia Polaków.

Łukasz Perzyna

Dziennikarz PNP 24.PL, “Opinii” oraz “Samorządności” i portalu wio.waw.pl. Autor filmu o Aleksandrze Kwaśniewskim (emisja TVP1 w 2006 r.) oraz jedenastu książek o polityce i historii najnowszej, w tym biografii Andrzeja Ostoi-Owsianego. Pracował dla wydawanej poza cenzurą prasy KPN (“Orzeł Biały”) i Regionu Świętokrzyskiego Solidarności (“Skarżyska Oficyna Wydawnicza – SOWA“, “Nurt”, “Ulotka Świętokrzyska”), a w nowej Polsce w “Obserwatorze” i “Wiadomościach TVP” oraz “Gazecie Wyborczej”, “Obserwatorze Codziennym”, “Sztandarze”, “Życiu” i kwartalniku “InGreen”. Absolwent warszawskiego Liceum Batorego i polonistyki UW, studiował również dziennikarstwo.

Wpisy

Jedna Polska, jedno plemię

Łukasz Perzyna 2025-06-25

Mury nie rosną, wbrew gorzkiemu przesłaniu słynnego protest songu Jacka Kaczmarskiego, co najwyżej pospiesznie wznoszone są między nami przepierzenia jak z dykty, na tyle dziurawe, że na szczęście nie przestajemy przez nie widzieć tych, co po drugiej stronie.Czytaj więcej ..

Gorączka spada. Lekarzu, lecz się sam

Łukasz Perzyna 2025-06-20

Po posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego premier Donald Tusk oznajmił, że nie należy podważać wyniku wyborczego. Oznacza to, że sam uznaje, iż prezydentem został Karol Nawrocki.Czytaj więcej ..

Zawsze po złej stronie

Łukasz Perzyna 2025-06-16

Różne ksywy noszą politycy ale w tej tak nieprzyjaznej ujawnia się oczywisty fakt: Giertycha nikt nie lubi. Zwłaszcza we własnym ugrupowaniu. Nie inaczej jest dzisiaj w Platformie Obywatelskiej, której posłem został półtora roku temu ze Świętokrzyskiego.Czytaj więcej ..

Jak pisać o polityce, by nas nie przerosła

Łukasz Perzyna 2025-06-14

Jeśli z dwóch powieści, zaliczanych do gatunku political fiction, słabsze wrażenie wywiera książka celebryty i skandalisty, a lepsze debiut samorządowca dotychczas z pióra się nie utrzymującego – daje to do myślenia. Czytaj więcej ..

Lewandowski, bój się Boga

Łukasz Perzyna 2025-06-13

Jakie czasy tacy bohaterowie. Nikt oczywiście nie odbierze Lewandowskiemu tego, co sobie na boisku wywalczył. Nie ma też chyba sensu go zmuszać, żeby na nie wybiegał, w biało-czerwonych barwach. Mamy go jednak prawo oceniać. I tego powinien się bać jako celebryta, wieloletni bohater wyobraźni zbiorowej. Niby tak wielki, a okazał

223

Archives

Dołącz do Nas!

Co powiedziano prezydentowi