Umowa bez podpisu – czyli obywatelstwo świadome
- Dodano:
- Kategorie: Aleksander Kisil, Kraj
Jestem Polakiem więc mam obowiązki polskie – dlaczego?
Obywatelstwo danego państwa to swoista umowa, choć nikt nic nie podpisuje. Ale zacznijmy od początku…
Kiedyś, za czasów I-szej Rzeczypospolitej warstwą uczestniczącą w życiu politycznym była szlachta – kilka procent (w porywach w Polsce do 10%) populacji – czyli grupa obdarzona pewnymi przywilejami (prawo wyborcze, posiadanie ziemi itd.). Jednak przywileje te były równoważone obowiązkami – stawiania się na sejmikach, uczestniczenia w obronie Ojczyzny, dbania o poddanych.
Obowiązek szlachcica obrony Polski oraz jego uczestnictwo w życiu społeczno-politycznym powodowały, że był on zorientowany w sprawach państwa – politycznych, gospodarczych i militarnych. Utożsamiał się – przynajmniej do połowy 17-go wieku – z Rzeczpospolitą.
Współczesna koncepcja obywatelstwa, zapisana w Konstytucji, to rozmaite prawa i obowiązki, ale przede wszystkim ciche założenie, że każdy zrodzony z rodziców-Polaków jest Polakiem i automatycznie dostaje polskie obywatelstwo (tzw. prawo krwi). Urodzone dziecko nie ma tu nic do gadania. Oczywiście, towarzyszy temu założenie, wynikające z doświadczenia i poniekąd statystyki, że rodzice przekażą dziecku polską tożsamość, język polski i polską kulturę.
Ale do rozważenia jest koncepcja świadomego obywatelstwa – właśnie jako umowy pomiędzy człowiekiem a państwem (wspólnotą populacji żyjącej na określonym obszarze), finalizowanej w momencie, gdy młody człowiek kończy 18 lub 19 lat (wiek zdawania matury). Taka umowa oznacza przede wszystkim decyzję młodego człowieka, iż przyjmuje obowiązki obywatela, a za to będzie mógł korzystać z praw gwarantowanych przez państwo – z ochrony prawnej, ochrony zdrowia, z emerytury, z bezpłatnych dróg, parków itd.
Zatem, obywatelstwo polskie to umowa i zgoda na obowiązki wobec państwa polskiego i polskiej wspólnoty społeczno-politycznej. Chcę być Polakiem, zatem świadomie uznaję, że mam obowiązki polskie. Jakie?
Przede wszystkim, obrona Ojczyzny, zarówno wojskowa, jak i informacyjna, cybernetyczna, gospodarcza, polityczna, ale także lojalność, mówienie o Polsce dobrze za granicami, praca dla Polski, płacenie podatków, dbanie o środowisko naturalne i bezpieczeństwo, wychowanie dzieci.
Jakże ożywcze i pozytywnie oddziałujące na świadomość młodych ludzi, wkraczających w dorosłe życie, byłoby takie uroczyste podpisanie umowy obywatelstwa i otrzymanie pięknego dokumentu z tekstem umowy, a równocześnie pierwszego dowodu osobistego! Tak właśnie wyobrażam sobie wprowadzenie młodego człowieka w grono dorosłych Polaków, cieszących się pełnią praw obywatelskich.
Aleksander Kisil
Dywersja i polityka
Akt dywersji komentowali politycy i publicyści, mundurowi i lobbyści, ludzie służb i ludzie ulicy. Zgody poglądów nie było bo linie podziałów głębokie, interesów jeszcze głębsze a stany umysłów komentujących od rozumnych do tych co kaftan bezpieczeństwa nosić powinni. Czytaj więcej ..
Z Marszu Niepodległości – race w rocznicę rozbioru
Tegoroczny Marsz Niepodległości ma miejsce w 230 rocznicę trzeciego rozbioru Polski ale także w sytuacji pogłębiającego się realnego zagrożenia dla suwerenności państwa.Czytaj więcej ..
Raport z oblężonego miasta
Rządowy raport o polskiej pomocy dla Ukrainy jest w istocie raportem o stanie państwa. Jego zagrożeniach i słabościach. To raport o demencji intelektualnej politycznych elit.Czytaj więcej ..
Z drugiej strony dronów
Mijający tydzień zdominowały komentarze o tym co spadło na dom w Wyrykach, tajemnicze milczenie rządu w informowaniu Prezydenta o tym co spadło i fakt, że rząd sam siebie nie poinformował o tym co się stało.Czytaj więcej ..
Ukraina – czas otrzeźwienia
Czy mamy do czynienia z erozją wsparcia Polaków dla Ukrainy? Z pewnością to proces powolny ale już widoczny – podatny grunt na jaki padają podejrzenia Polaków, że wysyłka dronow na Polskę była dziełem ukraińskiej prowokacji to pierwszy zwiastun.Czytaj więcej ..
© 2023 Copyright: Grupa Medialna Gruszka
