Święta z refleksją i bez kompleksów

W swojej najnowszej książce Tomasz Terlikowski, jeden z najbardziej znanych publicystów zajmujących się tematami Kościoła, pisze o kryzysie w kościele katolickim w Polsce, jego przemijaniu i o tym, jak Kościół traci na znaczeniu, popada w niemoc i marazm. Dziennikarzowi wtórują inni, ale o kryzysie mówią także duchowni. “Skoncentrowani na swoich własnych kościelnych, wewnętrznych interesach, pożytkach nie patrzymy na to, że Dom Pana – jeden wielki, święty Kościół, jest w ruinie” – powiedział kardynał-nominat, metropolita łódzki Grzegorz Ryś podczas mszy przy grobie św. Jana Pawła II w bazylice watykańskiej 28 września ub. r.

Przyczyny postępującej szybko sekularyzacji i próby całkowitego wyeliminowania religi w społeczeństwie to przede wszystkim upadek wartości i autorytetów oraz niezdolność kościoła do radzenia sobie z wewnętrznymi kryzysami. Ale sekularyzacja [red: Sekularyzacja, zeświecczenie – zespół działań zmierzający do znacznego ograniczenia lub  całkowitego wyeliminowania religii w społeczeństwie] jest także istotnym trendem społeczno-kulturowym obecnego świata. Pisze o tym obszernie Janusz Mariański, profesor Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Lublinie który mówi, że “Sekularyzację traktujemy jako swoisty megatrend społeczno-kulturowy obecnego świata, a teorię sekularyzacji – obok teorii indywidualizacji i rynkowej teorii religii – za jedną z kluczowych teorii wyjaśniających przemiany religijności współczesnych czasów“.

Wydaje się jednak, że to indywidualny i najbardziej prywatny odbiór wiary i Kościoła ma tu kluczowe znaczenie a jakiekolwiek trendy są jego pochodną raczej niż przyczyną. Ten właśnie, najzupełniej prywatny i unikalny odbiór ma największe znaczenie i objawia się nam w pełni podczas Świąt Wielkanocnych. Świąt, które w Polsce obchodzimy jak zawsze w sposób szczególny. Nasza obecność w kościele w tym czasie wciąż pozostaje deklaracją widoczną i jak najbardziej powszechną.

Święta nie są najlepszą okazją do rozmowy o kryzysie Kościoła czy wiary. Bo to podczas trwającej właśnie Wielkanocy widzimy wokół siebie powracający co roku renesans wiary i jej obecność jako wyznacznik przynależności do wspólnoty, zarówno religijnej jak i narodowościowej. Pełne kościoły, tłumy wiernych także w młodym wieku, dobrze obecne tradycje świąteczne które od wieków uważamy za cenne, pielęgnujemy także w tym roku. Kapłani odezwą się do wiernych jak zawsze z mądra homilią a przy świątecznym stole poczujemy chwilę refleksji bo tajemnica zmartwychwstania jest nie tylko najważniejszą z tych głoszonych przez Kościół, także najbardziej intrygującą ze wszystkich. To tajemnica nadziei której atrakcyjność nie kończy się w dzień po Świętach.

Spędzajmy te Święta we wspólnocie, zarówno duszpasterskiej jak i rodzinnej i czyńmy to bez kompleksów. Bo osobisty odbiór Świąt, doświadczenie i emocje z nimi związane przy rodzinnym, świątecznym stole, są najcenniejszą wartością tego czasu i naszą własną, unikalną kontrybucją. Podobnie jak przynależności do religijnej wspólnoty szczególnie w tym czasie widoczna. To całkiem unikalna i wartościowa świadomość bycia częścią wspólnoty która wolna jest od trendów, zawiłości świata, mądrości tych co najlepiej wiedzą chcąc nas dziś “opiłować” z tych przywilejów. 

Niech ta świadomość przynależności do wspólnoty będzie obok zmartwychwstania Pana drugą najcenniejszą wartością którą poniesiemy, właśnie tak, .. do następnych Świąt.

Z życzeniem Błogosławionych Świąt dla czytelników portalu Gruszka.com.